ການຮຽນຮູ້ແບບເພື່ອນສອນເພື່ອນຫຼື MMPL (Multi-Media Peer Learning) ເປັນເຄື່ອງມືສຳຄັນທີ່ໂຄງການ ປຊກ ນຳໃຊ້ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ແມ່ຍິງ, ໂດຍສະເພາະກຸ່ມຊົນເຜົ່າທີ່ອ່ານບໍ່ອອກຂຽນບໍ່ໄດ້, ສາມາດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນ ແລະ ຮຽນຮູ້ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ໂດຍມີລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້:
- ການນຳໃຊ້ສື່ພາບ ແລະ ສຽງ ແທນການຂຽນ: ໂຄງການເນັ້ນການນຳໃຊ້ຮູບພາບ, ວິດີໂອ ແລະ ການບັນທຶກສຽງ ເພື່ອແບ່ງປັນຄວາມຮູ້. ວິທີນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ໜັງສືສາມາດເຫັນພາບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ເຂົ້າໃຈເນື້ອຫາໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງອາໄສການອ່ານ.
- ການນຳໃຊ້ພາສາທ້ອງຖິ່ນ ຫຼື ພາສາຊົນເຜົ່າ: ວິດີໂອ ແລະ ສື່ຕ່າງໆ ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍຄົນໃນຊຸມຊົນເອງ ແລະ ນຳໃຊ້ພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ການທີ່ຂໍ້ມູນຖືກນຳສະເໜີເປັນພາສາທີ່ເຂົາເຈົ້າໃຊ້ປະຈຳວັນ ຊ່ວຍໃຫ້ແມ່ຍິງເຂົ້າໃຈໄດ້ເລິກເຊິ່ງ, ສາມາດຕັ້ງຄຳຖາມ ແລະ ໃຫ້ຄຳຄິດເຫັນໄດ້ຢ່າງໝັ້ນໃຈ.
- ການຮຽນຮູ້ຜ່ານການສາທິດ: ແມ່ຍິງໃນກຸ່ມໂພຊະນາການຊຸມຊົນ (ກພຊ) ຈະໄດ້ບັນທຶກວິດີໂອການປຸງແຕ່ງອາຫານຕົວຈິງ ເຊິ່ງປຽບເໝືອນ “ຄູ່ມືການປຸງແຕ່ງອາຫານທີ່ມີຊີວິດ“ . ເຂົາເຈົ້າສາມາດເບິ່ງວິດີໂອເຫຼົ່ານີ້ຜ່ານແທັບເລັດ ຫຼື ເຄື່ອງສາຍ (Projector) ທີ່ໂຄງການສະໜອງໃຫ້ ເພື່ອຮຽນຮູ້ວິທີເຮັດອາຫານເສີມໃຫ້ເດັກ ຫຼື ການຖະໜອມອາຫານ.
- ການແລກປ່ຽນປະສົບການລະຫວ່າງເພື່ອນ: ວິດີໂອທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍແມ່ຍິງກຸ່ມໜຶ່ງ ຈະຖືກນຳໄປແບ່ງປັນໃຫ້ແມ່ຍິງໃນບ້ານອື່ນໆ ຜ່ານສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ຫຼື ຜ່ານພະນັກງານໂພຊະນາການຂັ້ນບ້ານທີ່ຖືແທັບເລັດລົງໄປໃນບ້ານທີ່ບໍ່ມີອິນເຕີເນັດ. ນີ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນຕົວຢ່າງຄວາມສຳເລັດຈາກ “ເພື່່ອນ” ທີ່ມີສະພາບແວດລ້ອມຄືກັນ, ເຊິ່ງສ້າງແຮງຈູງໃຈໃນການປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳໄດ້ດີກວ່າ.
- ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແລະ ການມີສ່ວນຮ່ວມ: ການທີ່ແມ່ຍິງໄດ້ເປັນຜູ້ສ້າງສື່ເອງ ໂດຍມີການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພະນັກງານໂພຊະນາການ ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີບົດບາດ ແລະ ມີສຽງໃນຊຸມຊົນຫຼາຍຂຶ້ນ. ໂຄງການອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າ ແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ຮູ້ໜັງສືຈະບໍ່ຖືກກີດກັນອອກຈາກການວາງແຜນ ແລະ ການຕັດສິນໃຈ.
ເວົ້າລວມແລ້ວ, ສື່ຂອງການຮຽນຮູ້ແບບເພື່ອນ ເປັນການ ທະລຸຂໍ້ຈຳກັດດ້ານພາສາ ແລະ ການອ່ານ, ເຮັດໃຫ້ແມ່ຍິງສາມາດຮຽນຮູ້ເຕັກນິກໃໝ່ໆ ໃນການລ້ຽງລູກ ແລະ ການສ້າງລາຍຮັບໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງຢ່າງສະດວກ.
