ການຮຽນຮູ້ແບບເພື່ອນສອນເພື່ອນຫຼື MMPL (Multi-Media Peer Learning) ເປັນເຄື່ອງມືສຳຄັນທີ່ໂຄງການ ປຊກ ນຳໃຊ້ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ແມ່ຍິງ, ໂດຍສະເພາະກຸ່ມຊົນເຜົ່າທີ່ອ່ານບໍ່ອອກຂຽນບໍ່ໄດ້, ສາມາດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນ ແລະ ຮຽນຮູ້ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ໂດຍມີລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້: ການນຳໃຊ້ສື່ພາບ ແລະ ສຽງ ແທນການຂຽນ: ໂຄງການເນັ້ນການນຳໃຊ້ຮູບພາບ, ວິດີໂອ ແລະ ການບັນທຶກສຽງ ເພື່ອແບ່ງປັນຄວາມຮູ້. ວິທີນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ໜັງສືສາມາດເຫັນພາບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ເຂົ້າໃຈເນື້ອຫາໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງອາໄສການອ່ານ.

ແນວທາງ “ພໍ່ກໍ່ເຮັດໄດ້” (Dads can do that) ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຍຸດທະສາດການສື່ສານເພື່ອການປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳ (SBCC) ຂອງໂຄງການ ປຊກ ທີ່ເນັ້ນໃສ່ການໃຫ້ຜົວ ຫຼື ຜູ້ຊາຍມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງເປັນຮູບປະທຳ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນແມ່ ແລະ ເດັກໃນໄລຍະ 1,000 ວັນທຳອິດຂອງຊີວິດ. ກິດຈະກຳທີ່ເປັນຮູບປະທຳສຳລັບພໍ່ ຫຼື ຜູ້ຊາຍ ມີດັ່ງນີ້: ການແບ່ງເບົາວຽກງານພາຍໃນເຮືອນ ແລະ ກະສິກຳ:

ເຖິງວ່າກຸ່ມໂພຊະນາການຊຸມຊົນ (ກພຊ) ຈະເນັ້ນໃສ່ກຸ່ມແມ່ຍິງ (ແມ່ຍິງຖືພາ ແລະ ແມ່ທີ່ມີລູກອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 2 ປີ) ເປັນຫຼັກ, ແຕ່ ຜົວ ຫຼື ຜູ້ຊາຍ ກໍ່ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ສາມາດຊ່ວຍວຽກໃນກຸ່ມໄດ້ໃນຫຼາຍດ້ານ ດັ່ງນີ້: ການແບ່ງເບົາພາລະວຽກງານ: ຜູ້ຊາຍຖືກຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊ່ວຍວຽກບ້ານ ແລະ ວຽກກະສິກຳ ເພື່ອໃຫ້ເມຍທີ່ຖືພາ ຫຼື ແມ່ທີ່ມີລູກນ້ອຍໄດ້ມີເວລາພັກຜ່ອນຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ

ກຸ່ມໂພຊະນາການຊຸມຊົນ (ກພຊ) ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການເປັນຜູ້ນຳພາ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກິດຈະກຳການປຸງແຕ່ງອາຫານ ເພື່ອປັບປຸງໂພຊະນາການຂອງແມ່ ແລະ ເດັກໃນຊຸມຊົນ ໂດຍມີລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້: ການຈັດກອງປະຊຸມສາທິດການປຸງແຕ່ງອາຫານ: ກພຊຈະຈັດກອງປະຊຸມປຸງແຕ່ງອາຫານຢ່າງໜ້ອຍ 2 ຄັ້ງຕໍ່ເດືອນ ເພື່ອຮຽນຮູ້ວິທີການປຸງແຕ່ງອາຫານທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກໂພຊະນາການ. ໃນກອງປະຊຸມຈະມີການສາທິດປຸງແຕ່ງອາຫານ 2 ປະເພດ ຄື: ອາຫານສຳລັບແມ່ ແລະ ອາຫານສຳລັບເດັກ ໂດຍນຳໃຊ້ປຶ້ມຄູ່ມືປຸງແຕ່ງອາຫານທີ່ມີສູດອາຫານເໝາະສົມກັບທ້ອງຖິ່ນ. ການຜະລິດອາຫານແປຮູບເພື່ອປະຢັດເວລາ: ກພຊ ຈະເຮັດກິດຈະກຳແປຮູບອາຫານເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ແມ່ທີ່ມີວຽກຫຼາຍສາມາດກຽມອາຫານໃຫ້ລູກໄດ້ໄວຂຶ້ນ.

ໂຄງການ ປຊກ ມີແນວທາງໃນການສົ່ງເສີມໂພຊະນາການຢ່າງເປັນລະບົບ ໂດຍເນັ້ນໃສ່ການປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳ ແລະ ການເຂົ້າເຖິງອາຫານທີ່ມີຄຸນຄ່າທາງໂພຊະນາການ ເຊິ່ງມີລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້: ການຈັດຕັ້ງກຸ່ມໂພຊະນາການຊຸມຊົນ (ກພຊ): ໂຄງການຈະສ້າງຕັ້ງ ກຸ່ມໂພຊະນາການຊຸມຊົນ ໃນແຕ່ລະບ້ານເປົ້າໝາຍ ໂດຍເນັ້ນໃສ່ກຸ່ມແມ່ ແລະ ຜູ້ເບິ່ງແຍງເດັກ ທີ່ມີເດັກນ້ອຍອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 2 ປີ. ກຸ່ມນີ້ຈະເປັນເວທີໃນການຮຽນຮູ້ ແລະ ແລກປ່ຽນປະສົບການກ່ຽວກັບການປຸງແຕ່ງອາຫານ ແລະ ການສ້າງສຸຂະອະນາໄມທີ່ດີ. ກິດຈະກຳການສື່ສານເພື່ອການປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳທາງສັງຄົມ (SBCC):

ໂຄງການປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ການປັບຕົວເຂົ້າກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ (ປຊກ) ຖືກອອກແບບພາຍໃຕ້ແນວຄວາມຄິດການພັດທະນາໂດຍຊຸມຊົນເປັນເຈົ້າການ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ສົ່ງເສີມໂພຊະນາການໃນ 7 ແຂວງເປົ້າໝາຍຂອງ ສປປ ລາວ. ການນຳໃຊ້ວິທີການ ການຮຽນຮູ້ແບບເພື່ອນສອນເພື່ອນຜ່ານສື່ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການຜະລິດສື່ວິດີໂອທົ່ວໄປ, ແຕ່ແມ່ນການຈັດວາງຍຸດທະສາດການສື່ສານເພື່ອການປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳ ທີ່ຊ່ວຍທຳລາຍກຳແພງທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຜ່ານ “ສຽງຈາກຊຸມຊົນເອງ”. ຍຸດທະສາດ ການຮຽນຮູ້ແບບເພື່ອນສອນເພື່ອນຜ່ານສື່ ນີ້ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບຈຸດປະສົງຂອງໂຄງການ ໂດຍສະເພາະ