ເຖິງວ່າກຸ່ມໂພຊະນາການຊຸມຊົນ (ກພຊ) ຈະເນັ້ນໃສ່ກຸ່ມແມ່ຍິງ (ແມ່ຍິງຖືພາ ແລະ ແມ່ທີ່ມີລູກອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 2 ປີ) ເປັນຫຼັກ, ແຕ່ ຜົວ ຫຼື ຜູ້ຊາຍ ກໍ່ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ສາມາດຊ່ວຍວຽກໃນກຸ່ມໄດ້ໃນຫຼາຍດ້ານ ດັ່ງນີ້:
- ການແບ່ງເບົາພາລະວຽກງານ: ຜູ້ຊາຍຖືກຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊ່ວຍວຽກບ້ານ ແລະ ວຽກກະສິກຳ ເພື່ອໃຫ້ເມຍທີ່ຖືພາ ຫຼື ແມ່ທີ່ມີລູກນ້ອຍໄດ້ມີເວລາພັກຜ່ອນຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ມີເວລາໃນການເບິ່ງແຍງໂພຊະນາການຂອງຕົນເອງ ແລະ ລູກ.
- ການຈັດຫາ ແລະ ປຸງແຕ່ງອາຫານ: ຜົວ ຫຼື ຜູ້ຊາຍສາມາດຊ່ວຍໃນການຊອກຫາ ຫຼື ຊື້ວັດຖຸດິບທີ່ມີຄຸນຄ່າທາງໂພຊະນາການມາໃຫ້ຄອບຄົວ. ນອກຈາກນີ້, ຜູ້ຊາຍຍັງສາມາດເຂົ້າຮ່ວມ ການຝຶກອົບຮົມການປຸງແຕ່ງອາຫານ ຫຼື ຮ່ວມກິດຈະກຳສາທິດການປຸງແຕ່ງອາຫານຂອງກຸ່ມ ເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ໃນການເຮັດອາຫານໃຫ້ເດັກ.
- ການເຂົ້າຮ່ວມກິດຈະກຳສື່ສານ ແລະ ການຮຽນຮູ້: ໂຄງການມີກິດຈະກຳ SBCC ທີ່ເນັ້ນໃສ່ກຸ່ມຜົວໂດຍສະເພາະ ເພື່ອສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບໂພຊະນາການ ແລະ ບົດບາດຍິງ-ຊາຍ. ຜູ້ຊາຍສາມາດເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມຊຸມຊົນເພື່ອປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບແນວທາງ “ພໍ່ກໍ່ເຮັດໄດ້” (Dads can do that) ແລະ ການແບ່ງງານພາຍໃນຄອບຄົວ.
- ການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານເຕັກນິກ ແລະ ສື່: ໃນກິດຈະກຳການຮຽນຮູ້ຜ່ານສື່ປະສົມ (MMPL), ຫາກຜູ້ຊາຍ ຫຼື ຄົນໃນຄອບຄົວມີທັກສະດ້ານການນຳໃຊ້ໂທລະສັບສະຫຼາດ, ເຂົາເຈົ້າສາມາດ ຊ່ວຍບັນທຶກພາບ ຫຼື ຕັດຕໍ່ວິດີໂອ ການປຸງແຕ່ງອາຫານ ແລະ ເລື່ອງລາວຄວາມສຳເລັດຂອງ ກພຊ ເພື່ອແບ່ງປັນໃຫ້ຊຸມຊົນ.
- ການຜະລິດອາຫານໃນຄອບຄົວ: ຜູ້ຊາຍສາມາດຊ່ວຍໃນການເຮັດ ສວນຄົວໂພຊະນາການ, ການສ້າງຮົ້ວສວນ ຫຼື ການລ້ຽງສັດ (ເຊັ່ນ: ການລ້ຽງແບ້ເອົານົມ) ເພື່ອເປັນແຫຼ່ງອາຫານທີ່ໝັ້ນຄົງໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວ.
- ການສະໜັບສະໜູນການມີສ່ວນຮ່ວມ: ຜົວມີບົດບາດສຳຄັນໃນການຊຸກຍູ້ໃຫ້ເມຍເຂົ້າຮ່ວມ ກພຊ ແລະ ກຸ່ມສ້າງລາຍຮັບ (ກຊກ) ຢ່າງເຕັມສ່ວນ ແລະ ຮ່ວມກັນຕັດສິນໃຈເລືອກກິດຈະກຳທີ່ຈະຊ່ວຍປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ໂພຊະນາການຂອງຄອບຄົວໃຫ້ດີຂຶ້ນ.
ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງຜົວ ຫຼື ຜູ້ຊາຍ ຖືເປັນປັດໄຈຕັດສິນໃນການປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳທາງສັງຄົມ ເພື່ອຮັບປະກັນວ່າແມ່ ແລະ ເດັກຈະໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໄລຍະ 1,000 ວັນທຳອິດຂອງຊີວິດ.
